Veronika Dobešová
Česká republika 🇨🇿
Malowanie towarzyszy mi od dzieciństwa, kiedy to po raz pierwszy trzymałam pędzel na szkolnych zajęciach pozalekcyjnych. Chociaż szkoła średnia skierowała mnie na ścieżkę pracy socjalnej, rysowanie zawsze było częścią mnie – najpierw jako narzędzie do działań terapeutycznych, a później jako ciche wsparcie w momentach, gdy sport stał się moją główną pasją. Po urazie kręgosłupa w pełni powróciłam do sztuki.
Do radości płynącej z kolorów i tworzenia ponownie wprowadził mnie rzeźbiarz akademicki Lukáš Bezvoda, który towarzyszył mi w okresie mojego rozwoju. Wypróbowałam kredki akwarelowe, akwarelę, akryl i olej, jednak najbliższe mojemu sercu pozostają akwarela i akryl. Akwarela jest dla mnie terapią, higieną psychiczną, a także przestrzenią, w której odzyskuję oddech po pracy w służbach socjalnych.
W 2025 roku miałam zaszczyt wręczyć swój obraz pierwszej damie Evie Pavlové podczas spotkania pracownic socjalnych w pałacu w Lánech.
