Radost léta 183 (Radość lata 183)

Opis dzieła

Latem nie ma tu trawnika. To ciepła powierzchnia, która nie zdecydowała się ostygnąć.

W środku żółta, jak w południe. Czarne linie jedynie ją przecinają, radość z rysą, nie słodka.

Z daleka różowa ściana, która podnosi pomieszczenie.

Z bliska osad, żółty środek, sygnatura w prawym dolnym rogu.

Do salonu i jadalni. Do białego tynku i drewna. Wieczorem magenta jeszcze się zagęści.

Oryginał.

Gestowa, liryczna abstrakcja. Szerokie pole koloru, na którym pojawiają się ostre czarne akcenty. Lato jako temperatura, a nie jako scena.