Zelená radost 185 (Zielona radość 185)

Opis dzieła

Trawa, która nie chce się wyrównać.

Żółte wysepki płoną w niej jak słońce w liściach, a czerwień na dole to tylko sok, a nie kwiat. Błękit i fiolet rzucają cień, by radość nie była płaska.

Z daleka – nasycona zielona ściana.

Z bliska – gęsty osad, miejsca, gdzie żółć spoczywa na zieleni i nie chce się mieszać.

Do salonu, kuchni, korytarza prowadzącego do ogrodu. Obok roślin nie będzie się wyróżniać, będzie z nimi współgrać.

Oryginał

Plastyczna, liryczna abstrakcja. Powierzchnia typu „all-over” na granicy łąki. Kolor jak sok, a nie jak liść botaniczny.