Rozhraní těla (Powierzchnia ciała)

Opis dzieła

Obraz ten jest jednocześnie postacią humanoidalną, jak i częściowym autoportretem. Nie jest to portret w dosłownym sensie, lecz wizerunek istoty stojącej na pograniczu ciała i technologii, obecności i odosobnienia.

Brak twarzy jest zamierzony. Nie oznacza to utraty, lecz uwolnienie tożsamości od konkretnego wyglądu. Oko umieszczone w osi ciała symbolizuje zdolność dostrzegania tego, co kryje się pod powierzchnią, oraz postrzegania człowieka w sposób głębszy niż pozwala na to zwykłe spojrzenie.

Ręce i dotyk są dla mnie podstawową formą komunikacji, postrzegania i oddziaływania. Ręce na obrazie nie są zatem jedynie elementem anatomicznym, ale znakiem kontaktu, doświadczenia dotykowego, mocy oraz subtelnego odczytywania reakcji innego ciała.

Metalowe matryce pełnią rolę punktów połączeniowych, z których wychodzi pomalowana żyłka tworząca przestrzenną sieć neuronową. Dzięki temu postać przenosi się na płaszczyznę istoty humanoidalnej, w której to, co organiczne, spotyka się z tym, co syntetyczne.

W tę konstrukcję wkracza jednocześnie mój własny ślad fizyczny. Części obrazu powstały poprzez bezpośredni odcisk mojego ciała. Obraz niesie więc nie tylko motyw ciała, ale także jego rzeczywistą obecność.