Město, které si oblékalo těla (Miasto, które przybierało ludzkie postacie)

Opis dzieła

Technika warstwowa, wyrazista praca z fakturą i pastozne nakłady farby.

Na pierwszy rzut oka przypomina miasto: bloki, przejścia, ściany, ulice i mroczne zakamarki. Jednak w świecie „Wojny Kosmosów i Pozakosmosu” żadna z tych konstrukcji nie jest prawdziwym budynkiem.

To żywe miasto, które przybiera postać ciał.

Jego mieszkańcy już dawno przestali rozróżniać między organizmem, maszyną a architekturą. Kiedy potrzebują nowej przestrzeni, nie budują jej. Pozwalają jej wyrosnąć. Każdy kolorowy blok jest żywą powłoką, która może być jednocześnie domem, organem, szlakiem komunikacyjnym, a także ciałem inteligentnej istoty. Ulice przemieszczają się w trakcie życia miasta, ściany zmieniają swoją funkcję, a całe dzielnice mogą opuścić swoje miejsce i połączyć się w jeden organizm.

Turkusowe i zielone struktury tworzą młodsze, aktywne warstwy miasta. Ciemne powierzchnie reprezentują jego starą tkankę, w której zachowana jest pamięć poprzednich pokoleń. Czerwone linie nie są granicami, są miejscami, w których poszczególne ciała komunikują się ze sobą.

Kiedy bohaterowie zbliżają się do tego świata, najpierw szukają jego mieszkańców. Dopiero później zrozumieją, że mieszkańcy są wszędzie wokół nich.

Patrzą bowiem na cywilizację, która nie potrzebuje już mieszkać w mieście.

Ona sama stała się miastem.