Wybierz ramę
Opis dzieła
Technika warstwowa połączona z pastozną fakturą, okrągłymi, gestycznymi pociągnięciami, rysowaniem w kolorowych warstwach oraz nakładaniem na siebie metalicznych, ziemistych i chłodnych odcieni. Przez większość swojego istnienia wszechświaty były od siebie oddzielone.
Każdy z nich miał własną materię, własny czas i prawa, które jego mieszkańcy uważali za jedyne możliwe.
Następnie odległość między nimi zaczęła się zmniejszać.
Obraz przedstawia pierwszą fazę tego procesu. Poszczególne okrągłe struktury symbolizują wszechświaty oraz ich pola grawitacyjne i przyczynowo-skutkowe. Początkowo istnieją one oddzielnie, ale stopniowo ich granice ulegają deformacji, nakładają się na siebie i przenikają jedna w drugą.
Dla ich mieszkańców pierwsze oznaki były niemal niezauważalne. Zmieniło się prawdopodobieństwo niektórych zdarzeń. W kilku miejscach czas zaczął płynąć inaczej. Pojawiły się cząstki, które zgodnie z lokalnymi prawami fizyki nie powinny były istnieć.
Potem zaczęły napływać wiadomości.
A w końcu pojawili się też ich nadawcy.
To, co miało być największym spotkaniem inteligentnych form życia w historii, otworzyło jednak jednocześnie drogę do konfliktu, którego żadna z cywilizacji nie mogła wygrać samodzielnie.
Gdy bowiem wszechświaty zaczęły się stykać, ich mieszkańcy po raz pierwszy zrozumieli, że nie są jedyni.
A wkrótce potem odkryli coś znacznie bardziej niebezpiecznego:
nie wszystkie wszechświaty chcą pozostać oddzielone.