Ta, která viděla všechny budoucnosti (Ta, która widziała wszystkie przyszłości)

Opis dzieła

Technika mieszana z wyraźnymi, pastoznymi warstwami, rycowaniem w farbie i dynamicznymi, gestykulacyjnymi pociągnięciami. Dla większości istot przyszłość istnieje dopiero w chwili, gdy nadejdzie.

Dla niej wszystkie przyszłości istniały jednocześnie.

Obraz przedstawia istotę z cywilizacji, której świadomość nie postrzega czasu jako linii prostej. Dwie jasne struktury przypominające oczy nie śledzą tej samej rzeczywistości. Jedna spogląda na świat, który właśnie istnieje. Druga obserwuje możliwości tego, co dopiero może się wydarzyć.

Splecione niebieskie, zielone i fioletowe pociągnięcia przedstawiają tysiące ścieżek przyczynowych, które przed nią nieustannie się rozgałęziają, krzyżują i zanikają.

Kiedy bohaterowie ją odnajdują, pragną poznać tylko jedną odpowiedź:

Jak zakończy się Wojna Kosmów?

Istota długo milczy.

Widziała zwycięstwo. Widziała porażkę. Widziała wszechświaty, które przetrwały, i takie, które nigdy nie powstały. W niektórych przyszłościach bohaterowie byli wybawcami. W innych to właśnie ich decyzje wywołały katastrofę, której starali się zapobiec.

W końcu nie powie im, która przyszłość jest właściwa.

Powie jedynie:

„Przyszłość, której szukacie, jeszcze nie istnieje”.

A potem po raz pierwszy obie jej oczy spoglądają w tym samym kierunku.

Na jednego z bohaterów.