Pod hladinou ticha (Pod powierzchnią ciszy)

Opis dzieła

Ta kobieta nie jest zagubiona, jest zanurzona. Nie w wodzie, ale w sobie. Kwiaty, które ją otaczają, nie są tylko ozdobą, to korzenie wyrastające z jej wnętrza. Każdy płatek to wspomnienie, każde źdźbło to uczucie, którego postanowiła nie odpychać, lecz przyjąć. Ryby wokół niej nie są przypadkowe. To jej myśli, które wreszcie się wyzwoliły. Pływają swobodnie, bez ciężaru, bez granic. To części jej samej, których kiedyś bała się pokazać, a teraz pozwala im tańczyć wokół siebie. Każda z nich ma inny kolor, ora