Medium - Płótno , Obiekt / Motyw - Abstrakcja , Styl - Ekspresjonizm , Typ dzieła - Akryl
Wybierz ramę
Opis dzieła
Chwila, w której ofiara staje się narzędziem. Pamięć pozostaje. Wybór – nie.
Nie postrzegam Meduzy jako postaci ani symbolu zemsty, ale jako stan. Stan, w którym pamięć pozostaje, ale powrót nie jest już możliwy.
Jako konsekwencja sytuacji, w której człowiek musi stać się narzędziem, aby móc dalej istnieć. To, co było ludzkie, pozostaje zachowane jako pamięć – oddzielona, zakonserwowana, obecna.
Wężowe oczy nie są ochroną, lecz mechanizmem nadzoru, który czuwa, by granica nigdy więcej nie została przekroczona. Przymknięte oko Meduzy nie zwraca się na zewnątrz. Kieruje się do wewnątrz, ku miejscu, gdzie wciąż obecna jest świadomość tego, kim była.
Ten obraz nie dotyczy oporu ani zemsty. Dotyczy stanu, w którym pamięć pozostaje żywa, ale wybór nie jest już możliwy.
