Vzpomínka na Esterel (Wspomnienie o Esterelu)

Opis dzieła

Obraz ten stanowi wspomnienie masywu Esterel; nie jest to dokładne odwzorowanie, lecz odzwierciedlenie przeżyć: światło załamujące się na czerwonych skałach, zapach sosen, cisza upalnego popołudnia. Kubistyczne kształty nie są tu jedynie wyborem stylistycznym, ale sposobem na uchwycenie warstw pamięci. Fragmenty układają się i ponownie rozpadają, podobnie jak wspomnienie, które nigdy nie powtarza się dokładnie tak samo.

Geometria obrazu przypomina, że wspomnienia nie są gładkie ani jednolite. Są to fragmenty kolorów, uczuć i chwil, które zmieniają się w czasie. Cylindryczne pnie, kanciaste korony i ostre płaszczyzny krajobrazu to mój sposób na ponowne złożenie Esterelu – nie zgodnie z rzeczywistością, ale zgodnie z tym, jak powraca on w mojej pamięci.

Jest to krajobraz, który istnieje gdzieś pomiędzy rzeczywistością a snem. Krajobraz, który nie ukazuje się oczom, ale pamięci.