Kaktus v plazmové poušti v jiné galaxii (Kaktus na plazmowej pustyni w innej galaktyce)

Opis dzieła

Technika mieszana z wyraźnymi pastowatymi nakładaniami, nakładaniem warstw pigmentów i dynamicznymi pociągnięciami tworzącymi reliefową powierzchnię. Życie nie potrzebuje wody. Nie potrzebuje tlenu. A czasami nie potrzebuje nawet planety podobnej do Ziemi.

Obraz przedstawia plazmową pustynię odległego świata, którego powierzchnia jest nieustannie smagana strumieniami naładowanych cząstek i burzami elektromagnetycznymi. To, co dla większości znanych organizmów oznaczałoby natychmiastową śmierć, stało się tutaj źródłem życia.

W samym środku pustyni wyrasta organizm, który pierwsi badacze zaczęli nazywać kaktusem.

Z prawdziwym kaktusem łączy go jednak jedynie kształt i zdolność do przetrwania tam, gdzie prawie nic innego nie jest w stanie istnieć. Jego zielone struktury nie zatrzymują wody. Zbierają ładunek elektryczny. Długie wyrostki działają jak anteny i podczas każdej burzy plazmowej odprowadzają energię głęboko pod powierzchnię.

Badacze początkowo uznali go za roślinę.

Następnie odkryli, że poszczególne kaktusy reagują na siebie nawzajem.

Jeszcze później zrozumieli, że wyładowania elektromagnetyczne między nimi nie są przypadkowe.

To są wiadomości.

Cała plazmowa pustynia jest w rzeczywistości jedną ogromną siecią komunikacyjną, w której poszczególne organizmy prowadzą ze sobą rozmowy trwające całe stulecia.

A kiedy bohaterowie zaczynają tłumaczyć te sygnały, odkrywają wśród nich wiadomość, która powtarza się już od kilku tysięcy lat:

„Coś nadchodzi”.