Dva vesmíry v jednom okamžiku (Dwa wszechświaty w jednej chwili)

Opis dzieła

Technika warstwowa połączona z pionowymi pociągnięciami pędzla, zacieraniem i nakładaniem na siebie warstw kolorów oraz miejscami bardziej wyrazistą strukturą powierzchni. Światy nie muszą się zderzać, by się wzajemnie zniszczyć.

Czasami wystarczy, że zaczną istnieć w tym samym miejscu.

Obraz uchwycił rzadką chwilę nakładania się dwóch rzeczywistości. Lewa część należy do wszechświata, w którym dominują purpurowe i czerwone struktury. Prawa część należy do innej rzeczywistości – chłodniejszej, zielononiebieskiej, rządzonej innym porządkiem materii.

W środku nie ma ostrej granicy.

Oba wszechświaty przenikają się.

Ich prawa fizyczne przez kilka chwil próbują określić tę samą rzeczywistość jednocześnie. Cząstki zmieniają swoje właściwości. Światło dochodzi z miejsc, które nie istnieją. Niektóre zdarzenia mają dwie różne przyczyny, a czas przestaje wszędzie płynąć w tym samym kierunku.

Dla bohaterów zjawisko to stanowi przełomowe odkrycie.

Po raz pierwszy otrzymują bowiem dowód, że granice między wszechświatami nie są nieprzenikalne. Skoro dwie rzeczywistości mogą na chwilę się nakładać, musi istnieć mechanizm, który utrzymuje ich rozdzielenie.

A jeśli taki mechanizm istnieje, być może ktoś potrafi nim sterować.

Właśnie wtedy pojawia się pytanie, które później zmieni bieg całej wojny:

Co się stanie, jeśli nie nakładają się na siebie dwa wszechświaty, ale wszystkie?