Tvor, který zpívá do půdy (Stworzenie, które śpiewa do ziemi)

Opis dzieła

Abstrakcyjne malarstwo strukturalne na płótnie, technika mieszana z warstwowymi i zeskrobanymi nakładkami farby, rycowaniem, kreskowaniem oraz wyrazistym rysunkiem na powierzchni.

Obraz przedstawia późniejszego potomka jednego z pierwszych nieprzewidzianych stworzeń, które powstały w symulacji Ostatniej Wojny.

Jego przodkowie żyli w płytkich jeziorach. Kiedy woda zaczęła opadać, na ich ciałach pojawił się miękki wyrostek. Początkowo nie miało to żadnego oczywistego celu. Stopniowo jednak przekształciło się w szóstą kończynę, a następnie w woreczek, w którym stworzenia te mogły gromadzić wodę podczas długich wędrówek po wysychającej powierzchni planety.

Ewolucja na tym się nie zakończyła.

Po wielu pokoleniach woreczek przekształcił się w narząd rezonansowy. Stworzenie przykładało go do ziemi i wysyłało w nią głębokie wibracje. Dzięki temu jego potomkowie potrafili komunikować się na całym obszarze nizin, ostrzegać się przed niebezpieczeństwami i przekazywać sobie doświadczenia za pośrednictwem samej gleby.

Ciemna część obrazu przedstawia ciało stworzenia, które niemal zlewa się z krajobrazem.

Zielone i metalicznie wyglądające powierzchnie oddają powierzchnię planety. Wyrzeźbione linie nie są jedynie strukturą ziemi, są śladami jego śpiewu, który rozchodzi się pod powierzchnią i powraca zmieniony odpowiedziami innych istot.

Nikt nie przewidział tej zdolności. Nie była ona częścią żadnej prognozy i nie miała z góry określonego celu.

Właśnie dlatego była prawdziwa.

W chwili, gdy Nara po raz pierwszy usłyszała jego śpiew, zrozumiała, że nie ma przed sobą już tylko modelu obliczeniowego.

Symulacja stała się światem. A powierzchnia planety – językiem.