Maska

Opis dzieła

Maska utrzymuje kształt, ale wewnątrz wszystko się rozgałęzia, łamie i ponownie łączy. Haftowane ściegi funkcjonują tu jako sieć nerwowa. Nieregularna, wrażliwa i żywa. Każda interwencja jest jednocześnie śladem, blizną i próbą zagojenia. Złote oko pozostaje czujne. Widzi więcej, niż jest przyjemne, i milczy dłużej, niż jest bezpieczne. Nici naprężają się, owijają i trzymają. Nie jako ochrona, ale jako przypomnienie granicy między utrzymaniem a uściskiem. Fioletowe tło nie jest dekoracją. To przestrzeń po rozpadzie. Cisza, która wciąż wibruje. Juta i suche płat